جستجوی مطالب سایت

   

فهرست

دانلود

    تم موبایل
    کلیپ موبایل
    صوت قرآن
    کتاب
    هدیه
    پیشنهادات شما

تبلیغات

 
 

اللهم عجل لولیک الفرج             اللّهم صلّ علی محمّد و آل محمّد و عجّل فرجهم

امروز 1389
صراط مستقیم چیست؟
صراط مستقیم همان اعتقادات – صفات روحی (روحیات)- و اعمال (رفتار و سکنات) 14 معصوم علیهم السلام می باشد.( به این معنا که در هر موقعیتی باید دید که آن حضرات در این شرایط چگونه عمل می کردند و چگونه صفاتی داشتند و چگونه معتقد بوده اند، ما نیز همانگونه عمل نمائیم. بطور مثال در موارد ذیل می توان دقّت کرد:
صحبت کردن با اقشار موافق و مخالف، رفتار با همسران، ترویج مسائل قرآنی، علوم قرآن، صوت قرآن، ترویج فرهنگ نژادی، ترویج فرهنگ اسلامی، ارشاد، تنبیه، عبادت، مناجات، احترام به قرآن، خمس، رفتن به حج، جهاد، کار، فعّالیّت در خانه، ورزش، موسیقی، آوازخوانی، بالا بردن زنان در چه مسائلی، مشاغل مفید، هنرهای گوناگون، فلسفه، جنگ با چه کسانی، همبستگی با چه کسانی، دوستی با چه کسانی، معاهده با چه کسانی، بی تفاوت به چه کسانی، غضب و نفرت از چه کسانی، و...
برای آشنایی بیشتر با صفات حسنه و صفات رذیله (روحیات) می توانید به فرمایش امام صادق علیه السلام در این باب که در سررسید نورعلی نور و نور ولایت آمده است مراجعه فرمائید تا با 70 صفت حسنه و 70 صفت رذیله آشنا شوید و خود را محک بزنید.
راه سرخ و راه سبز)پیرامون امام زمان (ارواحنا فدا)
راه سرخ و راه سبز
انسان همیشه با مسئله حق و باطل درگیر بوده است. انسان می‌خواهد بداند، حق کدام است و باطل کدام. می‌خواهد بداند، در مسیر زندگی، به کدام نشانه‌ها اعتماد کند که آسیب نبیند. انسان دوست دارد با هوس‌ها بجنگد و خواسته‌های شیطانی‌اش را نادیده بگیرد و حق را برگزیند و اسیر باطل نشود.
گرایش انسان به حق و باطل، در اتفاق‌های بزرگ، آثار بسیاری دارد و دیگران را تحت تأثیر قرار می‌دهد. برای آن که بیش‌تر با مسئله حق و باطل و گرایش انسان به حق و دوری از باطل آشنا شویم، ماجرای خونین کربلا و ظهور امام زمان (عج) را بررسی می‌کنیم.
پیامبران و امامان، همواره در برابر مشرکان و منافقان ایستادگی کرده‌اند و با آن‌ها جنگیده‌اند. اوج این ایستادگی و استواری در روز عاشورا دیده شد، روزی که نادانی و ناجوان‌مردی به اوج خود رسید و تاریخ شرمنده شد. هنگام ظهور امام زمان (عج) نیز، خوبان و نیکان در برابر ستم‌گران می‌ایستند و حق و باطل به شکلی دیگر به چشم می‌اید. این دو نهضت، در خاورمیانه رخ می‌دهد.
مدینه شهر پیامبر
راه سرخ: امام حسین (ع) با یزید بیعت کرد، چرا که یزید گناه‌کار و بی‌ایمان بود. امام چون یاری در شهر پیامبر نداشت، با مدینه و خاطره‌هایش خداحافظی کرد و همراه خانواده وفادارش راهی مکه، شهر پروردگار شد.
راه سبز: امام مهدی (عج) در مدینه زندگی می‌کند. او پیکی برای زمینه‌سازی ظهور به مکه می‌فرستد. در مدینه کسی نیست که او را یاری کند. فرستاده امام به مکه، به شهادت می‌رسد و لشکر سفیانی، پس از فتح عراق، برای تصرف حجاز و کشتن امام به مدینه حمله می‌کنند. امام تنها و غریب است. او راهی مکه می‌شود و مدینه، گرفتار سپاه سفیانی.
مکه، شهر خدا
راه سرخ: امام حسین (ع) بیش از چهار ماه در مکه زیست. او تا زمان برگزاری مراسم حج، مسلمانان را برای قیام علیه ستم، دعوت کرد. مردم مکه به دعوت امام پاسخ ندادند و حاجیان با بی‌اعتنایی با دعوت امام برخورد کردند. مردم کوفه که از ستم‌های فراوان یزیدیان خسته شده بودند، به ندای یاری امام پاسخ دادند. آن‌ها دوازده هزار نامه برای امام فرستادند که زیر هر نامه، امضای چهار نفر بود.
دشمنان امام حسین (ع) بسیار بودند و مکه شهری ناامن بود. از این‌رو امام تصمیم گرفت، به نامه کوفیان پاسخ دهد و به کوفه برود. بیش از این‌که امام راهی سرزمین عراق شود، مُسلم بن عقیل را به کوفه فرستاد. کوفیان از مسلم استقبال و با او بیعت کردند.
راه سبز: امام مهدی (عج) به مکه می‌رود، ولی در شهر خدا غریب است. تا فرارسیدن محرم چیزی نمانده است. در این زمان کوتاه، یاران وفادار امام مهدی (عج) به یاری امام می‌شتابند. بیش‌تر یاران فداکار امام، ایرانی‌‌اند. برخی از آنان جزو رجعت‌کنندگان هستند و سرآمد رجعت‌کنندگان ایرانی، سلمان فارسی است.
با کامل شدن سپاه امام مهدی (عج) به خواست پروردگار بی‌همتا، امام در مکه ظهور می‌کند. مردم مکه با امام مخالفت می‌کنند و سرانجام شهر مکه فتح می‌شود و ستم‌گران به سزای اعمال خود می‌رسند و نخستین شهری که عدالت را می‌چشد، مکه است.
در راه مکه
راه سرخ: امام حسین (ع) مکه را به مقصد کوفه ترک کرده بود. والی اموی مکه که خبر سفر امام را شنیده بود، کوشید جلوی امام را بگیرد، ولی ناکام ماند و امام به راه خویش ادامه داد.
راه سبز: خبر ظهور امام زمان (عج) در مکه می‌پیچد و سفیانی با خبر می‌شود که چه حادثه بزرگی رخ داده است. از این‌رو سپاهی بزرگ آماده می‌کند تا مکه را تصرف کند. سپاه سفیانی در راه مکه، در منطقه بیدا، گرفتار عذابی آسمانی می‌شود. سفیانی و سپاه بزرگ او در زمین فرو می‌روند و نابود می‌شوند.
در راه عراق
راه سرخ: امام حسین (ع) 1500 کیلومتر راه پیمود تا به کربلا رسید. ایشان 23 روز در راه بود. امام در راه با افراد گوناگونی روبه‌رو شد. در زرود، با زهیر بن قیس آشنا شد و از او خواست که همراه وی بیاید. در نزدیکی ثعلبیه، خبر شهادت مسلم را شنید. در نتیجه، بسیاری از کسانی که به هوای رسیدن به ثروت و قدرت، همراه امام آمده بودند، از وی جدا شدند. در شراف، لشکر هزار نفری حر، راه را به روی امام بستند و از او خواستند که به کوفه نرود. از این‌رو امام راهی جز مکه و کوفه را برگزید و رهسپار کربلا شد.
راه سبز: با نزدیک شدن لشکر امام مهدی (عج) به مدینه، باقی نیروهای سفیانی فرار می‌کنند و مدینه فتح می‌شود. با آزاد شدن مدینه، سادات هاشمی و شیعیان این دیار رها می‌شوند. امام برای مدینه، استانداری برمی‌گزیند و سپس راهی عراق می‌شود.
پس از آن‌که امام، مدینه را ترک می‌کند، یاران امام زیاد می‌شوند. در منطقه ثعلبیه، مردی علوی، از امام سندی خواست تا قلب یاوران مهدوی، مطمئن شود. امام زمان (عج) عهدنامه‌ای از پیامبر را به آن‌ها نشان می‌دهند. یاوران حضرت که این سند محکم را می‌بینند، بار دیگر با رهبرشان بیعت می‌کنند و با گام‌های استوار و قلب‌های مطمئن راهی کوفه می‌شوند.
در کوفه، شیعیان ایران قیام کرده‌اند. آن‌ها برای رهایی شیعیان مظلوم عراق، به رهبری سیدی خراسانی، با سپاه کافران می‌جنگند. از سویی دیگر، شیعیان یمن به رهبری یمانی، راهی عراق می‌شوند و در نزدیکی کوفه، به امام می‌پیوندند.
مقصد
راه سرخ: مقصد امام حسین (ع) کوفه بود، که به دلیل ضعف شیعیان و نقشه شوم امویان، امام نتوانست وارد این شهر شود و به ناچار به کربلا رفت. امام حسین (ع) روز دوم محرم به کربلا رسید و هشت روز در این صحرای سوزان زیست. در این مدت حادثه‌های گوناگونی رخ داد که به آن‌ها اشاره می‌کنیم:
ـ در این هشت روز، سربازان بسیاری وارد سپاه یزید شدند و سپاهی سی هزار نفری شکل گرفت. سپاه یزید، آب را به روی امام حسین (ع) بست و قرارگاه امام را محاصره کرد.
ـ هجده نفر از جوانان بنی‌هاشم که اهل کوفه بودند، خود را به امام رساندند. چند نفر هم از مدینه و بصره به سپاه امام پیوسته بودند. روی هم 54 نفر در سپاه امام حضور داشتند که آماده پیکار با یزیدیان بودند.
راه سبز: در آستانه ظهور امام مهدی (عج) در عراق، شیعیان ناب فراوان‌اند، ولی سفیانی به یاری دولت‌های غربی، عراق را تصرف می‌کند. در این زمان، افراد بسیاری کشته می‌شوند و کوفه و نجف و کربلا، در آتش جنگ می‌سوزد. در این وضعیت نگران کننده، نسیم رهایی از دو سو می‌وزد. از سوی حجاز لشکری راهی کوفه می‌شود که یاران مهدی (عج) اند و به رهبری او برای نجات کوفه می‌ایند. از سوی دیگر، ایرانیان، به سمت عراق حرکت می‌کنند تا به امام‌شان کمک کنند.
برگرفته از سایت حوزه
علائم و نشانه های آخرالزمان
اینک توجه به این نکته لازم است :در رابطه با حوادثی که فرمودند در زمان غیبت حضرت مهدی (ع) پیش خواهد آمد ،ما باید مراقب باشیم نه از کسانی باشیم که به وجود آورنده آن حوادث خواهند بود و نه از کسانی که تحت تاثیر آنان قرار می گیرند و به رنگ آنها در می آیند . علائم ونشانه های آن زمان را بشنویم و در حفظ و حراست خود بکوشیم . از جمله آن علائم این که :
الف:مقهوریت در مقابل اهواء نفسانی
«در آن زمان علم حقیقی یعنی خداشناسی و خدا پرستی از میان مردم برداشته می شود و جهل یعنی ،مقهوریت در مقابل شهوات واهواء نفسانی ظاهر وبارز می گردد»
ب:فروانی عالمان بی عمل و گمراه کننده
«عالمان هدایتگر اندک و عالمان گمراه کن بسیار می شوند»
عجیب است طوری می شود که همان دانشمندان به قول خود دینی هم که باید کارشان ارشاد و هدایت مردم باشد ، کم می شوند و کثیرا به جای هدایت ، مردم را به ضلالت و گمرا می افکنند.
واقعا باید پناه به خدا ببریم و بدانیم که تنها دانشمند و فقیه بودن ، در امر هدایت کافی نیست ؛ اهل عمل بودن و ورع داشتن لازم است . ممکن است کسی خیلی دانشمند باشد ، حتی در علوم دینی هم فقیه باشد ولی ورع وتقوا نداشته باشد؛ این آدم مضل ست و چه بسا زیانش به حال مردم ، بیشتر از غیر عالمان باشد.
پ:ویرانی مساجد
«شما به مکه و مدینه که می روید، می بینید» مسجدها را چه زیبا و عالی ساخته اند اما در آنجا از هدایت به حقایق اسلام وقرآن که مکتب اهل بیت (ع)است خبری نیست.
ت: ترویج دروغ و ربا
«دروغ را روا می دانند و ربا را حلال تر از شیر مادر می خورند»
به راستی خیلی مایه تاسف است که در بازار مسلمانان ربا خواری، دروغ گویی و تدلیس و کلا هبرداری یک امر عادی عادی باشد ؛ اصلا باکشان نمی شود و مسئله حق الناس در نظر شان مفهومی ندارد.
ث: دین فروشی
«ساختمانها را محکم ساخته و دین را به دنیا می فروشند»
ج: انتصاب افراد نالایق
«مردم نالایق را به کارهای مهم می گمارند»
چ:مشاوره با زنان در امور اجتماعی
«زنان را طرف مشورت قرار می دهند و از آنها در تمام امور زندگی نظر خواهی می کنند»
مشکل بزرگی که ما امروز دارم ، مسئله زنان است . نزدیک کردن مردان به زنان و دخالت دادن آنها در تمام امور مملکتی، پی آمدهای زیانبار فراوان دارد. به صرف اینکه زن، درس خوانده وسخنور است نمی شود دخالت او را در تمام شؤون زندگی به صلاح جامعه اسلامی دانست.
قرآن کریم برای قمار و شراب هم منفعت مادی قائل است ، اما چون دارای گناه و فساد کبیر است ، اجازه ارتکاب آن را نمی دهد و می فرماید:
«درباره قمار و شراب از تو سؤال می کنند، بگو:در آنها گناه بزرگی است و منافعی هم از نظر مادی برای مردم در بر دارند ولی گناه و فساد آنها از نفعشان بیشتر است»
الآن در قسمت عمده کارها زنان بر سر کارنند ، حتی در مناجات و دعاها، گاهی رادیو را باز می کنیم که از وقت اذان صبح مطلع شویم، می بینیم در آن وقت سحر، زن برنامه مناجات اجرا می کند و احیانا درس اخلاق می دهد و دعوت به تقوا می کند ؛ حداقل بگذارید ساعت آخر شب دل ها آلوده نگردد. شما گویی باورتان نشده است که جاذبه و دل ربایی زن نسبت به مرد یک امر طبیعی است و به فرموده قرآن :
«بیمار دل (شهوت آلود) طمع می کند»
در شب نیمه شعبان، تلوزیون نشان می داد زنان با مردان کنار هم ایستاده و برای امام زمان (عج) سرود می خوانند. ما با این کارهایمان داریم به پیامبر اعظم(ص) و امام زمان(ع) دهن کجی می کنیم و قلب مبارکشان را به درد می آوریم و خشمشان را نسبت به خودمان بر می انگیزیم .
آخر چه مناسبت دارد که شب میلاد امام زمان (عج) یک صف مردها و یک صف زن ها با هم سرود بخوانند ؟ یعنی چه؟ آیا شما اصلا زشتی این کار را نمی فهمید ، یا می فهمیدید و تعمدی در کار است و برای تخریب عقاید مردم از جایی الهام می گیرید و می خواهید مردم را گام به گام به مقاصد شیطانی نزدیک گردانید در حالی که خدا می فرماید:
«ای کسانی که ایمان آورده اید؛ از گام های شیطان پیروی نکنید، هرکس قدم جای قدم های شیطان بگذارد گمراهش می سازد چرا که او امر به فحشاء و منکر می کند...»
تنها چند برنامه تفسیری و اخلاقی داشتن کافی نیست. برنامه های ضد مذهبی اثر برنامه های مذهبی را از بین می برد. خاصیت تفسیر و موعظه، همه با دیدن یک فیلم مهیج از بین می رود و غالبا هم جوانان مشتری آن برنامه ها هستند . البته در میان جوانان افراد متقی و پر هیزکار هستند ، اما روشن است که در اقلیتند.
ح: پراکندگی دل ها
«صف های جماعت خیلی فشرده و بدن ها به هم چسبیده اما قلب ها با هم مختلف است و از هم رمیده»
ط:دنیا طلبی
«زنان با شوهرانشان، بر اساس حرص در دنیا طلبی، در تجارت و کسب وکار شرکت می کنند»
همه با هم کار می کنند تا زندگی دنیا تامین شود، دیگر کاری به این ندارند که آیا با موازین دینی منطبق هست یا نیست! مهم این است که باید زندگی کنیم.
مهدی(عج) و حکومت جهانی
سید محمد ضیاء آبادی
صراط مستقیم
حقیقت صراط مستقیم
صراط مستقیم حقیقتی است که خدای حکیم با خلقت هر انسانی آن را در فطرت او قرار داده است. همان فطرت پاک الهی و روح دست نخورده ‏ی آدمی که خدای تعالی در وصف آن فرموده است: «وَ نَفَختُ فِیهِ مِن رُوحِی» یعنی من انسان را الهی خلق کردم و او را خدایی آفریدم تا آیینه ‏ی جمال الهی باشد. «صراط مستقیم» همان عقل آدمی است که در همان لحظه‏ ی خلقت به انسان عطا شده و در عالم ارواح در وجود انسان تثبیت گردیده است.
صراط مستقیم همان تعالیم عالم ارواح است که انسان در عالم ذر به پایبند بودن بر آن تعالیم قسم خورده و تعهّد داده است که هرگز از آن جدا نشود و مراقب باشد که شیطان او را گمراه نکند.
صراط مستقیم یعنی صراط الله، یعنی پیروی کامل از خدا و در مسیر رضایت خدا واقع شدن، زیرا ما خلیفه ‏ی خداییم نه خلیفه‏ ی شیطان، بنابراین باید کاملاً مطیع پروردگار خود باشیم و هرگز از مسیر رضایتش خارج نشویم.
صراط مستقیم یعنی راه کسانی که خدا به آنها نعمت خاص خویش را عطا کرده و آنها مورد هدایت خاص پرودگار واقع شده‏اند، یعنی انبیاء و صدّیقین و شهداء و صالحین.
صراط مستقیم همان بندگی خداست، همان طور که قرآن کریم میفرماید: «إنَّ اللهَ رَبِّی وَ رَبُّکُم فَاعبُدُوهُ هذا صِراطٌ مُستَقِیمٌ» یا میفرماید: «وَ أنِ اعبُدُونِی هذا صِراطٌ مُستَقِیمٌ».
صراط مستقیم اقتدا به پیامبر اکرم صلی‏ الله ‏علیه و آله است که خدای تعالی او را اسوه حسنه خوانده است.
صراط مستقیم پیروی کامل ار قرآن و ائمّه اطهار علیهم‏ السلام است که پیامبر اکرم‏ صلی‏ الله‏ علیه ‏وآله مکرّر فرمودند:«من دو چیز گرانبها در میان شما میگذارم و تا وقتی که شما از آن رو پیروی کنید و به آن تمسّک نمایید هرگز گمراه نمی‏شوید و آن دو چیز ارزشمند قرآن و عترت است.»
صراط مستقیم پیروی از علی‏ بن‏ ابی ‏طالب ‏علیه السلام است که در قرآن حدود چهل آیه پیرامون صراط مستقیم هست که اکثر آنها به وجود مقدّس حضرت علی‏ علیه ‏السلام تفسیر شده است و لذا آن وجود مقدّس حقیقت صراط مستقیم و میزان اعمال است. صراط مستقیم ولایت ائمّه ‏اطهار علیهم ‏السلام است که انسان را به بندگی کامل خدا می‏رساند و از قید و بند هوای نفس و شیاطین آزاد میکند.
وارونه‏ها و خرافات در آخرالزمان، ابوالفضل سبزی
صراط مستقیم یعنی چه؟
صراط مستقیم همان راه صحیح و با (استقامت) است که حضرات معصومین علیهم ‏السلام در آن حرکت کرده‏اند و درحرکتند و به سوی خدای متعال و رضای او می‏ باشد(چه در اعتقادات قلبی و چه در اخلاق (داشتن صفات حسنه و نداشتن صفات رذیله روحی) و چه دراعمال و رفتارهای ظاهری (احکام عملی اسلام) که در رساله‏ های عملیّه مراجع تقلید نیز ذکر شده است).
برای شناخت بیشتر این راه، ان‏ شاء الله در این قسمت از سایت مطالبی ذکر خواهد شد که بعضی از آنها عبارتند از:
معرفی صفات حسنه و صفات رذیله، ذکر اعتقادات ناصحیح، کدام یک از اعتقادات، صفات روحی و اعمال در نزد خدای متعال مهمتر است؟ و…
آرشیو
[1]